Daha Fazla Plastiğin Okyanuslarımızı Kirletmesini Durdurmak için Ne Yapmalıyız

Plastik kirliliği konusundaki farkındalık artsa bile, sorunu çözmek için çok az şey yapılıyor. Bu hızla, 2050 yılına kadar, bazı uzmanlar dünya okyanuslarının balıktan daha fazla plastik içereceğini tahmin ediyor.

G20 tarafından görevlendirilen Birleşmiş Milletler’den bir araştırma ekibi, bunun bizim gerçeğimiz olmasını önlemek için dünyanın yapması gereken her şeyi detaylandırdı.

Bugün, her yıl okyanuslarımıza yaklaşık 11 milyon ton plastik giriyor ve SYSTEMIQ ve The Pew Trusts’ın 2020 modeline göre, 2040 yılına kadar okyanuslarımıza sızan plastik atık miktarı neredeyse bugünün üç katına çıkabilir. Bunun yanında, hükümetlerin ve şirketlerin vaatleri ve politikaları, deniz ortamındaki plastik çöpü yalnızca yüzde 7 oranında azaltmaya yetiyor.

Bu oran da 2050 yılına kadar herhangi bir yeni plastik kirliliğinin okyanuslara girmesini durdurmayı amaçlayan G20’nin Osaka Mavi Okyanus Vizyonu’na ulaşmak için ihtiyaç duyulan oranın yakınında bile değil.

BM’deki araştırmacılar, istenilen orana ulaşmak için dünyanın “plastik ekonomisinde toptan bir değişime” ihtiyacı olduğunu savunuyorlar. Görünen o ki, plastik endüstrisinin sadece birkaç on yıl içinde “doğrusal ve savurgan bir sistemden” dairesel ve yenilenebilir bir sisteme geçmesine ihtiyacımız var.

Rapor, büyük ölçüde 2020’de yayınlanan bir modele dayanıyor. Bu model, dünya plastik kirliliği konusunda iddialı ve acil eylemde bulunmaya karar verilirse, bilinen teknoloji ve yaklaşımları kullanarak 2040’a gelindiğinde okyanuslarımız için hedeflenen çöpleri yüzde 82 oranında azaltabileceğimizi gösteriyor. Bu model, elbette, dünyanın dört bir yanından ulusların uyum içinde hareket etmesini gerektirecek.

Uzmanların söylediğine göre, tek başına geri dönüşüm yeterli olmayacaktır. 2020 modelinin bir strateji olarak çalışması için en az yarım milyon insanın her gün atık toplama hizmetlerine katılması gerekecek. Pasifik’teki devasa çöp yığını ve diğer benzer plastik birikimleri de dahil olmak üzere, attığımız şeylerin en azından bir kısmını toplamak için okyanus temizleme çabaları da gerekli olacak.

Ancak araştırmacılar, daha fazla sızıntıyı önlemenin bir numaralı önceliğimiz olması gerektiğini söylüyor. Okyanustaki plastiği temizlemek birçok zorluğu da beraberinde getiriyor. Örneğin, ileri teknoloji gerektiriyor ve bu da çok pahalıya mal oluyor.

Bu nedenle, okyanus temizliği, döngüsel bir plastik ekonomisine giden yolda yalnızca ” yararlı bir geçiş çabası ” olarak görülmelidir.